Αίσιο το τέλος με την ιστορία της φωτογραφικής του κινέζου.
Ήταν τυχερός που βρέθηκαν ΑΝΘΡΩΠΟΙ τίμιοι και του επιστράφηκε η μηχανή μετά από τέτοιον αγώνα (μακάρι να λειτουργούσαν όλοι έτσι αλλά δυστυχώς...)
Και εγώ στο παρελθόν έχω χάσει 2 φωτογραφικές και μετά από ψάξιμο σε αστυνομικά τμήματα δεν βρέθηκε τίποτα.
Και στις 2 περιπτώσεις αυτοί που τις βρήκαν, αν ήθελαν να με βρούνε και να μου παραδώσουν τις φωτογραφικές ήταν το μόνο εύκολο από τις φωτογραφίες που είχα μέσα, αλλά τίποτα.
Ενώ εγώ είχα βρει την πρώτη φορά ενα πορτοφόλι και την άλλη ένα τσαντάκι μέσης (μπανάνα) και χωρίς δεύτερη σκέψη και στις δυο περιπτώσεις τα πήγα κατευθείαν στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής, και οι άνθρωποι που τα είχαν χάσει με πήραν τηλ.και με ευχαριστούσαν που τα παρέδωσα στο τμήμα.
Τρέλα πουλάει ο Κινέζος...μπράβο του
Μπράβο και στα παιδιά που έκαναν όλη αυτή την προσπάθεια για να τον βρούνε!
Μου θυμίζει την ιστορία που είχε ποστάρει κάποιος με έναν Έλληνα μηχανόβιο που βρήκε το μηχανάκι στη λίμνη ένα πρωί και τον βοήθησαν άλλοι μοτοσυκλετιστές από την Ιρλανδία αν δεν κάνω λάθος!
Κοίτα εκεί που θες να πας.....αλλιώς θα πας εκεί που κοιτάς....
Πω-πω...
Μπραβο σε ολους που βοηθησαν και παρεδωσαν τη καμερα στον τουριστα! Ελπιζω και αυτος να το δημοσιευσει καπου στη χωρα του.
Μπραβο και στην Ελληνικη οικογενεια για τη φιλοξενια τους τις μερες του Πασχα.
Μακαρι να σκεφτοντουσαν ολοι ετσι...
Δεν έχω λόγια! Μπράβο!
Τι πιο ωραίο να διαβάζεις ένα τέτοιο ποστ το πρωί και να θαυμάζεις την ανθρωπιά που σπανίζει στις μέρες μας.
Μακάρι να είμασταν όλοι έτσι. Ο κόσμος μας θα ήτανε πολύ καλύτερος...